Wyświetlenie artykułów z etykietą: nowe płyty

Dutka - Zęby wieloryba

Fortepian preparowany wciąż intryguje współczesnych kompozytorów i improwizatorów. Przykładem tego są "Zęby wieloryba" - cykl ośmiu utworów wykonanych ad libitum przez Marcina Dutkę.

Pierwszy utwór może wprowadzić w dezorientację słuchacza. Barwa niestandardowo wydobytych dźwięków z wnętrza fortepianu ma coś z kolorytu rozszerzonych technik wykonawczych fletu. Wykonawca wydobył z instrumentu dźwięki bliskie tym, które ukrywają się w głębinach otchłani wodnej - nasłuchuje więc pieśni wielorybów, ich zawołań i dialogów. Kompozytor attacca przechodzi do " Zęba drugiego"

Ta trwająca 3 minuty improwizacja prezentuje cały wachlarz perkusyjnych właściwości fortepianu.

Kolejna improwizacja - "Ząb trzeci", to uporczywe powtarzanie wznosząco - opadającego motywu w niskim rejestrze.

"Ząb czwarty" to miniaturowy utwór - swobodna improwizacja prowadzona w wyższych rejestrach - przełamuje mroczny i pełen niepokoju nastrój.

Reminiscencje wspomnianego motywu powracają jeszcze w "Zębie piątym". Repetowane dźwięki wzmacnia dodatkowy  efekt pogłosu.

"Ząb szósty" posiada zaburzone struktury rytmiczne. Narracja rozwija się tu na krótkich odcinkach.

"Ząb siódmy" przypomina formę perpetuum mobile. Jak na tę formę przystało improwizacja odbywa się w bardzo szybkim tempie.

Ostatni utwór nosi tytuł " Dobranoc Rebeczko" i został wzbogacony  o inne instrumentarium - interaktywne zabawki, przy których preparowany fortepian wydaje się być kolejnym gadżetem do wydawania dziwnych dźwięków.

Marcin Dutka uczynił z jednego instrumentu samodzielną orkiestrę - wykorzystując swoje malarskie doświadczenia i wydobywa z jednego instrumentu maksimum możliwości kolorystycznych. Jednocześnie " Zęby wieloryba" przyciągają prostymi środkami.

DUTKA - preparowany fortepian

Spis utworów:

1. Ząb pierwszy

2. Ząb drugi

3. Ząb trzeci

4. Ząb czwarty

5. Ząb piąty

6. Ząb szósty

7. Ząb siódmy

8. Dobranoc Rebeczko

DUX, DUX1379, 2017

Reżyseria nagrania, montaż - Wojciech Marzec

Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Mendelssohn : Symphonies

CD 1

Symphony No. 1 in C Minor, Op. 11, MWV N 13

[1] 1. Allegro di molto

[2] 2. Andante

[3] 3. Minuetto - allegro molto

[4] 4. Allegro con fuoco

Symphony No. 3 In A Minor, Op. 56, MWV N 18 - "Scottish"

[5] 1. Andante con moto

[6] 2. Vivace non troppo *

[7] 3. Adagio

[8] 4. Allegro vivacissimo

CD 2

Symphony No. 2 in B Flat, Op. 52, MWV A 18 - "Hymn Of Praise"

[1] 1a. Sinfonia - Maestoso con moto - Allegro

[2] 1b. Sinfonia - Allegretto un poco agitato

[3] 1c. Sinfonia - Adagio Religioso

[4] 2a. Allegro moderato maestoso - Allegro di molto

[5] 2b. Molto piu moderato ma con fuoco

[6] 3a. Recitativo

[7] 3b. Allegro moderato

[8] 4. Chor - A tempo moderato

[9] 5. Andante

[10] 6. Allegro un poco agitato

[11] 7. Allegro maestoso e molto vivace

[12] 8. Choral - Andante con moto - Un poco piu animato

[13] 9. Andante sostenuto assai

[14] 10. Schlusschor - Allegro non troppo

CD 3

Symphony No. 4 In A Major, Op. 90, MWV N 16 - "Italian"

[1] 1. Allegro vivace

[2] 2. Andante con moto

[3] 3. Menuetto

[4] 4. Saltarello

Symphony No. 5 In D Minor, Op. 107, MWV N 15 - "Reformation"

[5] 1. Andante - Allegro con fuoco

[6] 2. Allegro vivace

[7] 3a. Andante

[8] 3b. Recit

[9] 4. Choral - Eine feste Burg - Andante con moto

www.universalmusic.pl

www.deutschegrammophon.com

www.deccaclassics.com

www.mercuryclassics.com

www.sinfinimusic.com

  

Alfred Schnittke REQUIEM

Polecamy Państwa uwadze nową płytę CD na której znajduje się Requiem  na głosy solo, chór mieszany oraz zespół instrumentalny i Trzy pieśni religijne na chór mieszany Alfreda Schnittke. Jest to pierwsze nagranie tych utworów w dziejach polskiej fonografii. Również bardzo rzadko słuchamy dzieł Alfreda Schnittke w salach koncertowych, a szkoda, bo chociaż przysparzają one wielu problemów artystom muzykom w czasie przygotowań, to dobre wykonania najczęściej są entuzjastycznie przyjmowane przez publiczność. Warto także podkreślić, że muzyka Alfreda Schnittke, a w szczególności Requiem, inspirowała wielkiego polskiego artystę Zdzisława Beksińskiego. Stąd na okładce krążka zamieszczona jest miniatura znajdującego się w Muzeum w Sanoku obrazu Zdzisława Beksińskiego. Jak mówi dyrygentka Bożena Stasiowska - Chrobak: "Jest na tym obrazie wszystko o czym mówi Schnittke w Requiem. Na tle różnych odcieni brązu, na samym dole obrazu, widzimy maleńkie światełko nadziei niesione przez człowieka. Pomimo smutku i żalu, którym przepełnione jest Requiem, jest w tym utworze także chwila nadziei." 

Tradycja komponowania mszy żałobnej wywodzi się z czasów sięgających późnego średniowiecza, jednak do artystycznej doskonałości doprowadzili ją późniejsi kompozytorzy. Alfred Schnittke nosił się  początkowo z zamiarem napisania małego instrumentalnego Requiem, które miało być jedną z części Kwintetu fortepianowego. Ostatecznie jednak pomysł ten odrzucił i stworzył czternastoczęściowe Requiem. Utwór jest bardzo ekspresyjny, pełen dramatycznych kontrastów. Zaskakują partie instrumentalne elektrycznych gitar, czy wielkiego zestawu perkusji, nawiązujące do polistylistycznych zainteresowań kompozytora. Skomponowane w tym samym nurcie Trzy pieśni religijne odwołują się z kolei do muzyki cerkiewnej, wprowadzając do kontemplacyjnej refleksji i modlitewnej zadumy.

Alfred Schnittke - Requiem na głosy solo, chór mieszany oraz zespół instrumentalny (1974 - 1975)

części: 1. Requiem ; 2. Kyrie ; 3. Dies irae ; 4. Tuba mirum ; 5. Rex tremendae ; 6. Recordare ; 7. Lacrimosa ; 8. Domine Jesu ; 9. Hostias ; 10. Sanctus ; 11. Benedictus ; 12. Agnus Dei ; 13 . Credo ; 15 . Requiem.

Alfred Schnittke - 3 pieśni religijne na chór mieszany (1984)

części: 15. Moderato ; 16 . Pesante ; 17. Largo

Wykonawcy; Chór Wydziału Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego ; Zespół Instrumentalny Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie ; Bożena Stasiowska - Chrobak - dyrygent ; soliści: Agnieszka Kuk - sopran, Katarzyna Oleś - Blacha - sopran, Monika Korybalska - sopran, Olga Maroszek - alt, Dominik Sutowicz - tenor.

DUX, DUX 1407, 2017

Nagranie zrealizowano w Sali Koncertowej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie 14 - 16 marca 2017r.

Reżyseria nagrania: Marcin Domżał, Jacek Wawro

Płytę poleca Państwa uwadze Zofia Stopińska.

 

Won-Sook Hur piano

BEETVOVEN - Diabelli Variations

RYU - Suite for Piano

W 1819 roku Diabelli zlecił pięćdziesięciu kompozytorom, działającym na terenie Cesarstwa Austriackiego,  napisanie po jednej wariacji na temat walca swojego autorstwa. Wśród kompozytorów, których zaprosił do realizacji swojego projektu znaleźli się niekwestionowani geniusze : Liszt (który miał 11 lat), Schubert i Beethoven.

Beethoven był bardzo sceptycznie nastawiony do tego projektu i nie chciał wziąć w nim udziału.

Rok później Beethoven ofiarował Diabellemu swoje Wariacje czym wywołał ogromne zdziwienie środowiska muzycznego.

Wydane w 1823 roku jako opus 120 "Veranderungen" (bo tak właśnie ten cykl został nazwany przez kompozytora) powstały w rok po ostatniej jego Sonacie op. 111. Wariacje Diabellego ukoronowały całą twórczość fortepianową kompozytora.

Na nagraniu zrealizowanym przez wytwórnię Dux mamy okazję posłuchać tego monumentalnego cyklu beethovenowskich wariacji w  wykonaniu jednej z najbardziej znanych koreańskich pianistek Won - Sook Hur.

Jej występy są uznawane przez krytyków muzycznych jako "gładkie fale".

Artystka urodziła się w Seulu. Po ukończeniu kolegium muzycznego na Uniwersytecie Narodowym w rodzimym mieście, kontynuowała studia na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu.

W 1988 roku Won -  Suk Hur została profesorem na wydziale muzycznym Uniwersytetu Hoseo w Korei..

Z powodzeniem łączy pracę dydaktyczną z aktywną karierą solistki i kameralistki.

W roku 2014, nakładem wytwórni Dux, ukazała się płyta z utworami Rachmaninowa, Francka, Ravela i Lee (światowa premiera)

Oprócz utworu Beethovena na krążku jest jeszcze współczesne dzieło - światową premierę ma Suita młodego koreańskiego kompozytora Jeajoona Ryu.

Urodzony w 1970 roku jest kompozytorem i pianistą z Południowej Korei.

Studiował kompozycję  na Narodowym Uniwersytecie w Seulu pod kierunkiem Kang Suk - hi. Naukę kompozycji kontynuoawał na Krakowskiej Akademii Muzycznej u Krzysztofa Pendereckiego.

Skomponowana w 2013 roku Suite per Pianoforte jest ciekawą "wycieczką w przeszłość".

Kompozytor sięga do technik barokowych, zestawiając w niej formy taneczne i inne gatunki popularne w tym czasie jak fuga toccata, czy chorał, nawiązując do bogatego repertuaru twórców z XVI i XVII wiek, z Bachem na czele.

Spis utworów:

Ludwig van Beethoven -  33 wariacje C - dur na temat walca Antona Diabellego op. 120

Jeajoon Ryu - Suite per pianoforte

Won - Sook Hur - fortepian

DUX, DUX 1312, 2017

Reżyser nagrania - Małgorzata Polańska

Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Martin Palmeri - "Magnificat"

Martin Palmeri jest kompozytorem, dyrygentem i pianistą argentyńskim urodzonym 19 lipca 1965 roku w Buenos Aires. Studiował w Argentynie i Włoszech : kompozycję u Daniela Montesa, Marcela Chevaliera, Rudolfa Mederosa, Virtu Maragna i Edgara Grany; dyrygenturę chóralną u Antonia Russa i Nestora Zadoffa; dyrygenturę symfoniczną u Maria Benecry, śpiew u Amalli Estevez i Jose Crea, a fortepian u Eduardo Paeza i  Orlanda Tripodi.

Jest kompozytorem utworów wokalnych i instrumentalnych, w tym oper, oratoriów i utworów na chór i orkiestrę. Wiele z nich jest inspirowanych formą i harmonią tanga argentyńskiego.

Niniejsza płyta jest pierwszym na świecie nagraniem Magnificat Martina Palmeri. W utworze tym utrzymany jest styl Misatango oraz estetyka łącząca brzmienie chóru jako instrumentu wokalnej muzyki sakralnej z orkiestrą charakterystyczną dla Buenos Aires. W skład tejże orkiestry wchodzą: smyczki, bandoneon i fortepian. Nagranie jest "owocem" licznych wykonań tego dzieła m. in . w Toruniu i Bydgoszczy. Całość materiału zrealizowano w sali koncertowej Filharmonii Pomorskiej im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy, podczas Koncertu finałowego III Międzynarodowego Konkursu i Festiwalu Chóralnego im. M. Kopernika PER MUSICAM AD ASTRA. W całym projekcie wzięli udział: chór "Astrolabium" przygotowany przez Kingę Litowską, solistki : Aleksandra Turalska - sopran; Agata Schmitd - mezzosopran, wybitny włoski bandoneonista Mario Stefano Pietrodarchi, Martin Palmeri (kompozytor)- fortepian oraz znakomita orkiestra smyczkowa Capella Bydgostiensis.

Całością dyryguje Kinga Litowska.

Utwór składa się z 11 części:

1. Chorus and soprano - Magnificat anima mea Dominum

2. Aria (soprano) - Et exutavit spiritus meus

3. Duet and chorus - Quia respexit humilitatem

4. Chorus and duet - Quia fecit mihi magna

5. Duet - Et Misericordia eius

6. Chorus - Fecit potentiam

7. Duet - Deposuit potentes

8. Duet and chorus - Esurientes

9. Duet and chorus - Suscepit Israel

10. Chorus - Sicut locutus est

11. Chorus - Gloria

MARTIN PALMERI – “MAGNIFICAT”

ALKSANDRA TURALSKA – SOPRANO

AGATA SCHMIDT - MEZZO-SOPRANO

MARIO STEFANO PIETRODARCHI – BANDONEON

MARTIN PALMERI – PIANO

ASTROLABIUM CHOIR

CAPELLA BYDGOSTIENSIS CHAMBER ORCHESTRA

KINGA LITOWSKA - CONDUCTOR

DUX, DUX 1343, 2016

Reżyser nagrania - Kamil Kęska, Jędrzej Rochecki

Płytę poleca uwadze Anna Stopińska - Paja

Aida Garifullina "Aida"

"Jedna z najbardziej fasynujących diw operowych. Wróżę jej wspaniałą przyszłość" - Placido Domingo. Jedna na najznakomitszych młodych gwiazd opery, rosyjska sopranistka Aida Garilullina, wydaje od dawna oczekiwany, debiutancki album nakładem firmy Decca Classics. Krążek jest ukoronowaniem niezwykle udanego roku, w którym artystka zabłysła na scenie Wiedeńskiej Opery Narodowej, śpiewała dla milionów słuchaczy podczas paryskiego koncertu z okazji Dnia Bastylii, odbyła tournee po Stanach Zjednoczonych u boku Adrei Boccellego, a nawet pojawiła się na dużym ekranie, w filmie o życiu Florence Foster Jenkins, towarzysząc takim znakomitościom jak Meryl Streep, czy Hugh Grant.

Album, zatytułowany po prostu Aida Garifullina, został nagrany w Wiedniu razem z Orkiestrą Symfoniczną Radia ORF pod batutą Corneliusa Meistera. Muzyka na nim odzwierciedla życie i gust śpiewaczki, podkreślając jej tatarskie pochodzenie. Garifillina prezentuje swój oszałamiający głos w pełnej krasie, wykonując dzieła Czajkowskiego, Rachmaninowa, Rimskiego-Korsakowa, a także kilka melodii ludowych, jak i wybór kilku ulubionych przez siebie utworów.

Aida rozpoczyna album dwiema popisowymi ariami: "Je veus vivre" z "Romea i Julii" Gounoda, której wykonania w Wiedniu i Dreźnie przysporzyły jej entuzjastycznych recenzji oraz "Bell Song" Delibesa, którą zaśpiewała w filmie "Boska Florence" (wystąpiła tam jako Lily Pons). "Zawsze marzyłam o zaśpiewaniu tego utworu" - tłumaczy artystka.

Krążek wypełniają skarby rosyjskiej muzyki operowej, tak ukochanej przez Aidę. Wśród nich jest "Aria Śnieżynki" Rimskiego-Korsakowa. Garifullina zaśpiewała ją w 2013 roku podczas konkursu Operalia, organizowanego przez Placido Domingo.  Rosjanka wygrała go, co było kamieniem milowym na jej drodze ku wielkiej karierze. Jak mówi sama artystka: "aria ta ma w sobie niebywałe emocje, śpiewam ją od dziecka. Myślę, że jest to jedna z moich flagowych arii".

Na płycie znalazło się też pierwsze w historii nagranie "Alluki", przepięknej pieśni ludowej, którą Aida wykonuje w języku tatarskim. Kolejną interesującą pozycją jest jej interpretacja utworu "Północ w Moskwie" (znanego też jako "Moskiewskie Noce"), w którym artystka dograła swój śpiew do wersji instrumentalnej, wziętej z wydanego w 1962 roku winyla "Balalaika Favourites" - pierwszej płyty analogowej z Zachodu, która ukazała się w Związku Radzieckim. "Kołysanka kozacka" Lermontowa uzupełnia listę ulubionych utworów Rosjanki. "Dorastałam w rodzinie, w której non-stop grano przeróżną muzykę" - wyjaśna Aida. "Czasami miło jest sięgnąć po któryś z lżejszych gatunkowo utworów".

Distant Light - Renee Fleming

Album "Distant Light" to ukłon Renee Fleming w stronę fascynującej muzyki skandynawskiej. Tytuł albumu zaczerpnięty jest z tekstu jednej z pieśni cyklu "The Strand Settings" Andersa Hillborga dedykowanego Renee, który tu właśnie znajduje swoją premierę fonograficzną. "Pełne zadumy, elegijne i intrygujące utwory powstały z myślą o niebieńskim głosie Renee Fleming " - napisał New York Times po prawykonaniu dzieła w 2013 roku.

Renee połączyła to dzieło z trzema pieśnami Bjork, które pojawiają się na albumie w powstałej na specjalne zamówienie aranżacji orkiestrowej dokonanej przez szwedzkiego kompozytora i aranżera Hansa Eka. Te dzieła również mają tu swoją fonograficzną premierę. Dlaczego Bjork? Zarówno ona jak i Renee są laureatkami słynnej szwedzkiej nagrody Polar Music Prize. Obie odważnie podążały swoimi drogami. W interesującym wywiadzie, zamieszczonym w książeczce płyty Renee opowiada o swoim zachwycie dla Bjork: "Jej oryginalność zapiera dech w piersiach. Ona przebojem wytycza swoją drogę". Renee wybrała pieśni, które szczególnie przemawiają do niej zarówno pod względem osobistym jak i muzycznym.

Album "Distant Light" nasuwa na myśl atmosferę letnich wieczorów w Tennessee, gdzie powstało arcydzieło Samuela Barbera  "Knoxville: Summer of 1915". To nowa pozycja w dyskografii Renee, idealna dla "królującej divy" ( Washington Post).

Spis utworów:

Barber - Knoxville : Summer of 1915, Op.24

Anders Hillborg - The Strand Settings : I. Black Sea, II Dark Harbor XX, III. Dark Harbor XXXV, IV. Dark Harbor XI

Bjork - Virus ( arr. Hans Ek)

Bjork - Joga ( arr. Hans Ek)

Bjork - All is Full of Love ( arr. Hans Ek)

 

Karol Rathaus Chamber Music

Karol Rothaus to kompozytor, którego twórczość przypadła na I połowę XX wieku. Urodził się 16 września 1895 roku w Tarnopilu, zmarł 21 listopada 1954 roku w Nowym Jorku. Studia z zakresu kompozycji odbył pod kierunkiem Franza Schrekera w Wiedniu i Berlinie. Skomponował łącznie 140 dzieł, z których część pozostaje nadal w rękopisach. Prezentowane nagrania to utwory bardzo rzadko wykonywane i, jak dotąd, z wyjątkiem Suity op. 27, nie zostały zarejestrowane. Płyta ta daje wyjatkową okazję do zapoznania się ze stylem kompozytorskim Rathausa na gruncie muzyki kameralnej.

Nagrania dokonano w Sali Koncertowej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Wykonawcami zaś są: Karolika Piątkowska - Nowicka - skrzypce oraz Bogumiła Weretka - Bajdor - fortepian. Karolina Piątkowska - Nowicka z wyróżnieniem ukończyła gdańską Akademię Muzyczną w klasie prof. Henryka Keszkowskiego. W latach 2004 - 2006 studiowała w Musikhochschshule w Lucernie pod kierunkiem prof. Sebastiana Hamanna. Jest laureatką wielu konkursów kameralnych w Polsce i za granicą - m.in.: Ogólnopolskiego Konkursu Zespołów Kameralnych we Wrocławiu (I miejsce), Ogólnopolskiego Konkursu Zespołów Kameralnych im. Grażyby Bacewicz w Łodzi (II miejsce), Międzynarodowego Konkursu Muzyki Współczesnej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie (I miejsce), Międzynarodowego Konkursu Zespołów kameralnych im. V. Giu we Florencji (nagroda specjalna). W latach 2002 - 2006 pełniła funkcję koncertmistrza w Polskiej Orkiestrze Kameralnej "Sinfonia Baltica" w Słupsku, a od 2006 roku prowdzi grupę drugich skrzypiec w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Od 2003 roku zajmuje się działalnością pedagogiczną w macierzystej uczelni. W 1997 roku otrzymała skrzypce od niemieckiego lutnika Gotfrieda Raabsa, na których gra do dziś.

Bogumiła Weretka - Bajdor studiowała w Akademii Muzycznej w Gdańsku pod kierunkiem prof. Katarzyny Popowej - Zydroń (studia instrumentalne), oraz w klasie prof. Krystyny Sucheckiej i prof. Anny Prabuckiej - Firlej ( z zakresu kameralistyki). Jako akompaniator współpracowała z wybitnymi muzykami takimi jak: Edward Zienkowski, Josef Sivo ( Wiedeń), Yair Kless (Graz), Sergiej Krawczenko (Moskwa), Wiliam Van Der Sloot (Calgary), Michael Vaiman (Koln Aachen). Pianistka pracuje w Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Na płycie zamieszczone są następujące utwory Karola Rathausa na skryzpce i fortepian: I Sonata op.14 (kompozycja z 1925r.) składająca się z trzech części: Andantino, Intermezzo, Andante i Rondo, Allegro ma non troppo, II Sonata op. 43 (skomponowanaw 1937 roku) - części: Allegretto tranquillo, ma non tropppo, Andantino con moto i Allegro oraz Suita op. 27 w opracowaniu na skrzypce i fortepian (kompozycja z 1929 roku) składająca się z czterech części: Bewegt und wuchtig, Andante, Capriccio, Moderato i Allegro.

KAROL RATHAUS CHAMBER MUSIC

Karolina Piątkowska - Nowicka - skrzypce

Bogumiła Weretka - Bajdor - fortepian

DUX 1347, 2016

Reżyser nagrania - Anna Kasprzycka

Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

 

Santander Orchestra 2016

Santander Orchestra to projekt edukacyjny dla młodych muzyków - studentów i absolwentów uczelni artystycznych. Biorący udział w projekcie, wybrani w drodze konkursu, młodzi artyści z całego kraju mają okazję doskonalić swój warsztat pod okiem znakomitych dyrygentów oraz tutorów, którymi są uznani w Polsce i za granicą muzycy i wykładowcy. Orkiestra występowała już w najbardziej prestiżowych salach koncertowych Polski. Od września 2015 roku Santander Orchestra pracowała  i koncertowała pod batutami takich mistrzów jak:  Krzysztof Penderecki, John Axelrod, Jerzy Maksymiuk i Jose Maria Florencio.

Nagrania płyty Santander Orchestra pod dyrekcją Jose Maria Florencio, z udziałem jednego z najciekawszych pianistów młodego pokolenia - Krzysztofa Książka, zostały zarejestrowane jesienią 2016 roku w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego  w Lusławicach gdzie odbywają się warsztaty orkiestry.

Na płycie znalazły się dwa wspaniałe dzieła : Koncert fortepianowy e-moll op. 11 - Fryderyka Chopina i VIII Symfonia G-dur op. 88 - Antoniego Dworzaka. Zachęcam gorąco do sięgnięcia po ten krążek Jestem pewna, że będą Państwo zachwyceni.

DUX 1356 , reżyseria nagrania: Małgorzata Polańska, Marcin Guz.

 

 

Subskrybuj to źródło RSS